021-79276000 info@noviraco.com

توماس پیکتی اقتصاددان فرانسوی می‌گوید نتیجه تحقیقات روی ویژگی‌های نظام سرمایه‌داری در ۳۰۰ سال اخیر نشان می‌دهد نظام سرمایه‌داری در مسیر یک‌طرفه نابرابری فزاینده درحرکت است که نتیجه آن نظام سرمایه‌داری موروثی است که در آن ارزش ثروت به ارث برده افراد بیشتر از ارزش تلاش و استعداد افراد است. به عبارتی بیشتر کسانی که در ۳۰۰ سال گذشته سرمایه و ثروتی خلق کرده‌اند از روش موروثی بوده است. وی می‌گوید سرمایه‌داری در قرن بیست و یکم سرمایه‌داری موروثی است. جان کلام نظریه «پیکتی» این است که اگر نرخ بازگشت سرمایه از نرخ رشد اقتصادی بیشتر باشد نابرابری رشد می‌کند و نظام سرمایه‌داری در قرن بیست و یکم به سمت سرمایه‌داری موروثی پیش می‌رود. این موضوع نافی این نیست که به روش تلاش و استعداد بیشتر نمی‌توان سرمایه ایجاد کرد اما اقتصاددان فرانسوی معتقد است نظام سرمایه در قرن حاضر بیشتر به سمت‌وسوی موروثی میل می‌کند. اکنون برای رسیدن به این‌که چطور می‌توان از سرمایه اندک، سرمایه بیشتری ساخت لازم است دو رویکرد نظام سرمایه‌داری یعنی نظام موروثی و نظام تلاش و استعداد بیشتر را بررسی کنیم تا با واقعیت عوامل مؤثر در تولید سرمایه بیشتر آشنا شویم؛

نظام سرمایه‌داری موروثی

سرمایه‌داری موروثی یکی از روش‌های کسب سرمایه بیشتر است. اقتصاددان فرانسوی بر اساس اصل نابرابری نتیجه می‌گیرد، سرمایه‌داری فعلی، آن‌گونه که گفته می‌شود، برابری ساز نیست. به این مفهوم که به دلیل پیشی گرفتن نرخ بازده سرمایه از نرخ رشد، همواره این قشر ثروتمند هستند که به‌طور خودکار، برنده مسابقه هستند. سرمایه یا ثروت، از نسلی به نسل دیگر از طریق ارث منتقل می‌شود و ادعای مرسوم که در یک نظام مبتنی بر بازار، طبقات اجتماعی بر اساس آموزش یا خلاقیت و … می‌توانند به‌راحتی جابه‌جا شوند تا آن حد که فرایند کلی نابرابری فزاینده را معکوس یا متوقف کنند، زیر سؤال است. پیکتی می‌گوید نیروهای همگرا کننده و برابری ساز، همانند آموزش و مهارت و … به‌عنوان کاهنده نابرابری عمل می‌کنند، اما قدرت نیروهای برابری ساز (همگرا کننده) در مقابل ثروت به‌عنوان قدرت اصلی زاینده نابرابری (واگرا کننده) کمتر راه به‌جایی خواهد برد.

نظام سرمایه‌داری بر اساس استعداد و تلاش

 یکی از موضوعات مهم در بازار سرمایه در ایران این است که با سرمایه اندکی که در اختیارداریم، در چه زمانی، چه کسب‌وکار یا سهمی را با چه قیمت و مقداری خریداری کنیم، چطور سرمایه خود را و در چه مدت‌زمانی بکار اندازیم و یا اگر در بازار سرمایه (سهام) سرمایه‌گذاری می‌کنیم چه سهمی را بخریم و چه مدت آن را نگهداریم و در چه زمانی آن را به فروشیم تا سود موردنظرمان را کسب کنیم، درعین‌حال بازده مورد انتظارمان از این سرمایه‌گذاری چیست؟ پیدا کردن پاسخ مناسب برای این سؤالات، استراتژی‌های ورود، ماندن و خروج از بازار را برای سرمایه‌گذار مشخص می‌کند. بااین‌حال یکی از روش‌های موفق و خوش‌سابقه سرمایه‌گذاری، در موضوع (چه قیمتی؟) خلاصه می‌شود. خرید سهام با نسبت قیمت به سود پایین، یکی از قدرتمندترین ابزارها درروش سرمایه‌گذاری ارزشی است.

روش معمول کسب سرمایه در ایران

در ایران در کنار معدود خانواده‌ای ثروتمند که سرمایه در آن‌ها به روش موروثی چرخش دارد، کسب سرمایه به روش تلاش و استعداد از روش‌های مرسوم و رایج است و شمار بیشتری از مردم به این روش توانسته‌اند سرمایه‌های کوچک خود را به سرمایه‌های بزرگ تبدیل کنند. یکی از این روش‌ها ایجاد شرکت‌های خرد و توسعه تدریجی آن‌ها است که اخیر در قالب شرکت‌های دانش‌بنیان و استارت آپ های نوین خودنمایی می‌کند.

دانش‌بنیان‌ها منبع بالقوه تولید سرمایه

 شرکت‌های دانش‌بنیان که غالباً شرکت‌های کوچکی هستند که به دلیل ویژگی‌های خاص توانایی جذب سرمایه را دارند. گرچه فعالیت این شرکت‌های نوپا به ریسک بالای سرمایه‌گذاری همراه هستند اما با استفاده از ترکیبی از سرمایه‌های متنوع و اقدام هوشمندانه می‌تواند خطرپذیری آن‌ها را کاهش داد. دانش‌بنیان‌ها که معمولاً با خلق یک دانش ایجاد می‌شوند، سرمایه اولیه خود را از بانک‌های تجاری تأمین کرده و آن بخشی از شرکت‌ها که هوشمندتر هستند با استفاده از ظرفیت صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر، ریسک بالای فعالیت خود را کاهش می‌دهند.

سرمایه‌گذاری خطرپذیر

سرمایه‌گذاری خطرپذیر نظیر فعالیت شرکت‌های دانش‌بنیان و استارتاپ ها یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین روش‌های کسب سرمایه و سود است. این شرکت‌ها و روش‌های تأمین سرمایه آنان به خاطر فناور محور بودن و فعالیت نو پا و بکر موردنیاز جامعه در اقتصاد امروز دنیا در کانون توجه طرفداران تولید سرمایه و ثروت قرار دارند. در ایران نیز با توجه به ساختار اقتصادی و جمعیتی کشور شمار قابل‌توجهی از نیروی کار کشور می‌توانند در شرکت‌های کوچک فعالیت و خلق ثروت کنند. منبع انسانی غنی کشور شامل جوانان تحصیل‌کرده و خلاق که دارای انگیزه بالا هستند برای کسب سرمایه ظرفیت شایسته‌ای دارند. به همین دلیل در ایران توجه بسیار جدی به تأمین مالی طرح‌های شرکت‌های نوپا و نوآور وجود دارد.

شرکت‌های کوچک چالش و فرصت

شرکت‌های کوچک و متوسط دارای یک سری ویژگی‌هایی هستند که دریافت کمک‌های مالی از سوی بانک‌ها، بازارهای بورس و دیگر کانال‌های سنتی تأمین مالی را برای طرح‌های پرخطر و پیشرفته فناوری آن‌ها بسیار دشوار می‌کند. تغییرات عملکردی زیاد و رشد جهشی در شرکت‌های کوچک و متوسط و نیز بالا بودن هزینه‌های موردنیاز پروژه‌های نوآورانه به نسبت سرمایه پایه، خطر فراوانی در نپرداختن بدهی‌های این شرکت‌ها ایجاد کرده است. چالش‌های مدیریتی و تأمین منابع، تغییرات سازمانی، ارتباطات خارجی و نوع ارزیابی بازار، این شرکت‌ها را با خطرات بسیاری روبرو می‌کند.

شرکت‌های کوچک از سیستم مدیریتی خرد برخوردار است و در بسیاری از موارد تنها صاحب شرکت در مقام مدیریت است، درنتیجه از قدرت تفکر و درایت مدیریتی تعداد اندکی مدیر برخوردار است که در برابر تغییرات ناخواسته مدیریتی حساس خواهد بود. از طرف دیگر سرمایه‌گذاران نیز در هنگام بررسی طرح‌های نوآورانه معمولاً به صلاحیت مدیریت تأکید می‌ورزند. همچنین جایگاه شرکت‌های کوچک ازنظر فنی در بازار هنوز به‌طور مناسب شکل نگرفته است که باعث دشواری ارزیابی بانک‌های تجاری و … می‌شود. لذا کسانی که به دنبال خلق ثروت از طریق سرمایه‌گذاری در شرکت‌های کوچک دانش‌بنیان هستند حتماً بایستی بامطالعه بیشتر نسبت به سرمایه‌گذاری در این شرکت‌ها اقدام کنند.

انتهای مطلب/ اقتصاد برتر