021-79276000 info@noviraco.com

از روش‌های سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در بورس استفاده از سبدگردانی اختصاصی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری است. سبدگردان یک شخص حقوقی دارای مجوز سبدگردانی از سازمان بورس و اوراق بهادار است که تحت نظارت این نهاد می‌باشد. فعالیت اصلی سبدگردان، سبدگردانی است که با ایجاد سبد اختصاصی برای سرمایه‌گذاران، مدیریت سرمایه مشتریان در قالب سبد سرمایه‌گذاری اختصاصی و سرمایه‌گذاری در ابزارهای مالی مختلف با توجه به ویژگی‌های خاص هر مشتری نظیر ریسک‌پذیری، نیازها، اهداف سرمایه‌گذاری و محدودیت‌های سرمایه‌گذار صورت می‌پذیرد. تصمیم به خرید، فروش یا نگهداری اوراق بهادار به نام سرمایه‌گذار معین متناسب با اهداف مالی سرمایه‌گذار، توسط سبدگردان در قالب قراردادی مشخص و به منظور کسب انتفاع برای سرمایه‌‌گذار صورت می‌گیرد. در قرارداد سبدگردانی مواردی از قبیل میزان تعهدات سبدگردان در قبال سرمایه‌گذار، میزان کارمزد سبدگردان و نحوه گزارش‌دهی به سرمایه‌گذار ذکر می‌شود.

سبدگردان تلاش می‌کند سهام و اوراق بهادار را به گونه‌ای خرید و فروش کند که برای سرمایه‌گذار بیشترین سود و کمترین ضرر را در پی داشته باشد، چرا که کارمزد سبدگردان برمبنای سود سرمایه‌گذار تعیین می‌گردد. حداقل میزان سرمایه برای بهره‌مندی از خدمات سبدگردانی توسط شرکت سبدگردان مشخص می‌شود. همچنین سود سبدگردانی به دلیل غیرقابل پیش‌بینی بودن بازار بورس عددی مطلق نیست، به همین دلیل سازمان بورس به هیچ شرکت سبدگردانی اجازه تضمین سود نمی‌دهد. سبدگردانی اختصاصی دارای مزایایی به شرح زیر می‌باشد:

  • رعایت تناسب ریسک و بازده سرمایه‌گذاری با استفاده از مدل‌های بهینه‌سازی سبد دارایی‌ها
  • بهره‌گیری از دانش و تجربه نیروی انسانی متخصص و باسابقه در امر سرمایه‌گذاری
  • مدیریت سبد دارایی‌های هر سرمایه‌گذار متناسب با درجه ریسک‌پذیری وی
  • اطمینان از عدم سوءمدیریت و سوءاستفاده از وجوه به واسطه ارکان و نهادهای نظارتی
  • شفافیت بالای اطلاعاتی و گزارشگری
  • مدیریت وجوه نقد راکد با حفظ درجه نقدشوندگی سبد دارایی‌ها متناسب با نیاز شرکت‌ها و افراد
  • پرهیز از رفتارهای هیجانی با مدیریت عقلانی سبد دارایی‌ها

صندوق‌های سرمایه‌گذاری، دارای انواع متفاوتی هستند که تفاوت اصلی آن‌ها در ترکیب دارایی‌ها می‌باشد. دارایی این صندوق‌ها شامل انواع اوراق بهادار قابل معامله در بورس اوراق بهادار می‌باشد. این صندوق‌ها فرصت سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در بورس و دستیابی به بازدهی‌ بالاتر از سود بانکی را به سرمایه‌گذاران می‌دهد. از ویژگی‌های صندوق‌های سرمایه‌گذاری می‌توان به نظارت و شفافیت اطلاعاتی، کاهش ریسک سرمایه‌گذاری‌ها، نقدشوندگی بالا، صرفه‌جویی نسبت به مقیاس و… اشاره کرد. یکی از مزیت‌های صندوق‌های سرمایه‌گذاری تنوع آنها است. تفاوت اصلی صندوق‌های سرمایه‌گذاری در ترکیب دارایی‌های آن‌ها است، به این معنی که صندوق‌ها با توجه به ماهیت و نوعشان درصدی از سرمایه خود را در گزینه‌های کم ریسک مثل سپرده بانکی، اوراق مشارکت و در گزینه‌های با ریسک بیشتر در بازار بورس سرمایه‌گذاری می‌کنند. در زیر به معرفی تعدادی از صندوق‌های سرمایه‌گذاری می‌پردازیم.

  • صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت: این صندوق‌ها با سرمایه‌گذاری در دارایی‌های کم‌ریسک و با درآمد ثابت، امکان یک سرمایه‌گذاری با ریسک پایین و پرداخت ماهانه را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌نماید. این صندوق‌ها از نوع صندوق‌های مبتنی بر صدور و ابطال بوده است و در اوراق بهادار با درآمد ثابت نظیر اوراق منتشره توسط دولت و شرکت‌های دولتی، اوراق خزانه، اسناد خرانه، گواهی سپرده منتشر شده توسط بانک‌ها و سایر اوراق با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌کند. این صندوق‌ها به افرادی که به دنبال سرمایه‌گذاری مطمئن و با بازده ثابت هستند، نیاز به جریان نقدی دوره‌ای منظم دارند، افرادی که ریسک‌پذیر نیستند و ممکن است دوره کمتر از یک ماه سرمایه‌گذاری کنند و نقدشوندگی سرمایه‌گذاری برای آن‌ها مهم است، پیشنهاد می‌شود.
  • صندوق سرمایه‌گذاری سهامی: این صندوق‌ها برای سرمایه‌گذارانی مناسب است که تمایل به پذیرش ریسک معقول و مشارکت در بازار سرمایه دارند و به دنبال مدیریت حرفه‌ای و بهره‌مندی از صرفه‌جویی به مقیاس در هزینه‌ها هستند. از ویژگی‌های صندوق‌های در سهام می‌توان به بهره‌مندی از فرصت‌های سرمایه‌گذاری در سهام، حق تقدم، ابزار مشتقه، تقسیم سود سالانه اشاره کرد. این صندوق‌ها به افرادی که علاقه‌مند به پذیرش ریسک معقول و کارشناسی‌شده، بازدهی بیشتر از بازده ابزارهای مالی با درآمد ثابت و نقدشوندگی سرمایه‌گذاری هستند پیشنهاد می‌شود.
  • صندوق سرمایه‌گذاری مختلط: این صندوق‌ها حداقل 40 و حداکثر 60 درصد از دارایی خود را در سهام سرمایه‌گذاری می‌کنند. به صورت کلی می‌توان گفت این نوع از صندوق‌های سرمایه‌گذاری از نظر سطح ریسک بین صندوق با درآمد ثابت و صندوق سرمایه‌گذاری در سهام قرار می‌گیرند. سرمایه‌گذاری در این نوع از صندوق‌ها به افرادی با سطح ریسک متوسط توصیه می‌شود. زیرا بیش از نیمی از دارایی‌های آن در سهام سرمایه‌گذاری می‌شود.
  • صندوق‌های سرمایه‌گذاری قابل معامله (ETF): فعالیت اصلی این صندوق‌ها، سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار یا دارایی‌های فیزیکی است که به عنوان دارایی پایه صندوق در نظر گرفته می‌شود. عملکرد این نوع از صندوق‌ها به عملکرد دارایی پشتوانه آن بستگی دارد. می‌توان گفت مهم‌ترین ویژگی این صندوق‌ها دادوستدپذیری واحدهای سرمایه‌گذاری آن‌ها در بازار سرمایه است. به این صورت که معامله واحدهای این نوع از صندوق‌ها به شیوه معاملات سهام عادی، در سامانه معاملاتی بازار فرابورس ایران صورت می‌پذیرد. صندوق‌های قابل معامله می‌توانند هر کدام از ۳ نوع صندوق سرمایه‌گذاری که بیان شده، باشند. ریسک متفاوتی که این نوع از صندوق‌ها نسبت به سایر صندوق‌های گفته شده دارند، این است که واحدهای سرمایه‌گذاری آن‌ها بر روی تابلو معاملات خرید و فروش می‌شوند. پس عرضه و تقاضای بازار و شرایط بورس نیز می‌تواند بر قیمت آنها تاثیر بگذارد. همچنین خرید و فروش این صندوق‌ها از طریق بورس می‌تواند به نقدشوندگی بیشتر آنها کمک کند.

به طور کلی می‌توان گفت سبدگردانی به صورت اختصاصی و مجزا برای هر سرمایه‌گذار انجام می‌گیرد و شرایط اجرا با توجه به ریسک‌پذیری، سلایق، چشم‌انداز و … هر سرمایه‌گذار متفاوت خواهد بود. ولی سرمایه‌گذاری در صندوق‌های سرمایه‌گذاری برای تمام سرمایه‌گذاران دارای شرایط یکسانی است. درسبدگردانی اختصاصی، رابطه بین سبدگردان و سرمایه‌گذار، از نوع کارفرما و کارگزار بوده و دارایی تحت اختیار سبدگردان در مالکیت سرمایه‌گذار است و سبدگردان به وکالت از وی آن را مدیریت می‌کند. اما در صندوق‌های سرمایه‌گذاری، رابطه صندوق و سرمایه‌گذار رابطه‌ای شبیه شراکت مشاع برقرار است. بدین منظور که سرمایه‌گذار مالکیت سرمایه خود را به صندوق منتقل کرده و در قبال آن گواهی سرمایه‌گذاری دریافت می‌نماید که بر طبق آن گواهی، سرمایه‌گذار مالک مشاع بخشی از خالص دارایی‌های صندوق است.

انتهای مطلب/